Standardy medyczne

NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE (NLPZ)

Prof. nadzw. dr n. m Andrzej Śliwowski

Kierownik Kliniki Medycyny Rodzinnej CMKP
Warszawa

ZALECENIA AMERYKAŃSKIEGO TOWARZYSTWA KARDIOLOGICZNEGO I AMERYKAŃSKIEGO KOLEGIUM KARDIOLOGÓW ODNOŚNIE DO ZAPOBIEGANIA ZAWAŁOM MIĘŚNIA SERCOWEGO I ZGONOM U PACJENTÓW Z CHOROBAMI UKŁADU SERCOWO-NACZYNIOWEGO NA TLE MIAŻDŻYCY: AKTUALIZACJA Z ROKU 2001

Sidney C. Smith, Jr, MD; Steven N. Blair, PED;
Robert O. Bonow, MD; Lawrence M. Brass, MD;
Manuel D. Cerqueira, MD; Kathleen Dracup, RN, DNSc;
Valentin Fuster, MD, PhD; Antonio Gotto, MD, DPhil;
Scott M. Grundy, MD, PhD; Nancy Houston Miller, RN, BSN;
Alice Jacobs, MD; Daniel Jones, MD; Ronald M. Krauss, MD;
Lori Mosca, MD, PhD; Ira Ockene, MD; Richard C. Pasternak, MD; Thomas Pearson, MD, PhD; Marc A. Pfeffer, MD, PhD;
Rodman D. Starke, MD; Kathryn A. Taubert, PhD

Stanowisko Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego (American Heart Association)
i Amerykańskiego Kolegium Kardiologów (American College of Cardiology)

PRIAPIZM - WSPÓŁCZESNE POGLĄDY

Lek. med. Ireneusz Ostrowski ¹, Dr n. med. Artur A. Antoniewicz ²

¹ Asystent Oddziału Urologii w Puławach
Ordynator: Lek. med. Tadeusz Palec
² Z-ca Ordynatora Oddziału Urologii CSK w Warszawie-Międzylesiu
Adiunkt Zakładu Nauczania Urologii CMKP w Warszawie Ordynator,
Kierowni Zakładu: Prof. dr hab. n. med. Andrzej Borówka

Priapizm - przedłużony wzwód prącia, trwający dłużej niż 4-6 godzin. Wyróżnia się 2 główne typy priapizmu: priapizm o "wysokim przepływie" krwi (high-flow) - przekrwienny oraz priapizm o "niskim przepływie" (low-flow) - niedokrwienny - zastoinowy. Na skutek przedłużającego się niedokrwienia dochodzi do obumierania komórek nabłonka i tkanki mieśniowej ciał jamistych. Konsekwencją tego stanu jak nietrudno przewidzieć, jest impotencja. W urologii stanowi stan naglący. Dość często do przetrwałego wzwodu dochodzi po zastosowaniu iniekcji do ciał jamistych (ICI) leków wywołujących wzwód w przypadku impotencji. Powikłanie to zdarza się po zastosowaniu papaweryny (10%) i mieszaniny papaweryny z fentolaminą (7%). Tępy uraz krocza jest najczęstszą przyczyną priapizmu "wysokoprzepływowego". Skutkiem takiego urazu jest przetoka pomiędzy tętnicą jamistą a ciałem jamistym, co prowadzi do przedłużonego wzwodu prącia, pojawiającego się zazwyczaj po pewnym czasie od zdarzenia. Zmiany wsteczne w obrębie śródbłonka naczyń i zatok oraz beleczek mięśniowych pojawiają się w ciągu 24 godzin od wystąpienia patologicznego wzwodu, natomiast do martwicy tych struktur dochodzi w ciągu 48 godzin od zachorowania. Akceptowanym pierwszorzutowym leczeniem priapizmu typu "low flow" jest aspiracja krwi z ciał jamistych i przepłukanie ich solą fizjologiczną. Jeżeli po dwukrotnej próbie irygacji wzwód nie ustąpi, wówczas należy zastosować powtarzane iniekcje leków sympatykomimetycznych do ciał jamistych. Leczenie chirurgiczne jest alternatywą, do zastosowania której należy uciec się w przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego. W przypadku priapizmu typu "high flow" powstałego na skutek uszkodzenia tętnicy głębokiej prącia i pojawienia się przetoki tętniczo-jamistej polecanym sposobem leczenia jest zastosowanie selektywnej embolizacji uszkodzonej tetnicy. Należy podkreślić, że o losach chorych dotkniętych tym niecodziennym schorzeniem decyduje pierwszy lekarz, do którego trafia pacjent, który powinien rozważyć problem i skierować chorego na ostry dyżur urologiczny.

WSPÓŁCZESNE LECZENIE REUMATOIDALNEGO ZAPALENIA STAWÓW

Current management of rheumatoid arthritis

Mark C. Genovese
Stanford University,
Komentarz: John S. Davis IV
University of Virginia

Wykorzystując nowe sposoby stosowania uznanych leków i nowe środki hamujące kaskadę zapalenia, reumatolodzy leczą dziś reumatoidalne zapalenie stawów bardziej zdecydowanie. Wczesne ustalenie rozpoznania i bezzwłoczne wdrożenie leków modyfikujących przebieg choroby może znacznie ograniczyć postęp niszczenia stawów.

INSULINOMA - POSTĘPOWANIE DIAGNOSTYCZNE I TERAPEUTYCZNE

Prof. dr hab. n. med. Andrzej Steciwko, Lek. med. Donata Kurpas

Katedra i Zakład Medycyny Rodzinnej AM we Wrocławiu
Słowa kluczowe: insulinoma, hipoglikemia

Autorzy przedstawiają charakterystykę insulinoma - najczęstszego guza wewnątrzwydzielniczego trzustki, stanowiącego duży problem diagnostyczny i terapeutyczny nie tylko dla specjalisty, ale i lekarza rodzinnego. Celem opracowania jest zwrócenie uwagi na ten problem kliniczny, czego efektem będzie jak najszybsze skierowanie chorego do dalszej diagnostyki i leczenia specjalistycznego. Autorzy przedstawiają etiopatomechanizm oraz symptomatologię, a także podają standardy postępowania diagnostycznego. Określają główne problemy trudnej w praktyce diagnostyki róźnicowej insulinoma. Skupiają się także na najnowszych metodach terapii z podkreśleniem ich skuteczności oraz związanych z nimi objawów ubocznych.

DIAGNOSTYKA RÓŻNICOWA POWIĘKSZONYCH WĘZŁÓW CHŁONNYCH

Lek. med. Katarzyna Życińska, Prof. dr hab. n. med. Andrzej Wardyn, Lek. med. Małgorzata Olędzka-Oręziak

Zakład Medycyny Rodzinnej AM w Warszawie
Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Nefrologii AM w Warszawie
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Kazimierz Ostrowski

Powiększenie węzłów chłonnych jest jednym z ważniejszych objawów chorób hematologicznych, chorób zakaźnych i chorób układu odpornościowego.Umiejętność ustalenia przyczyn prowadzących do ich powiększenia niejednokrotnie decyduje o rozpoznaniu choroby. Podstawowym zadaniem jest odróżnienie schorzeń łagodnych od chorób nowotworowych i zmian występujących w przebiegu wielu chorób zakaźnych, wymagających specjalistycznego leczenia.