Standardy medyczne

STANDARDY LECZENIA OSTREGO I PRZEWLEKŁEGO ZAPALENIA WĄTROBY TYPU C

Prof. dr hab. n. med Jacek Juszczyk

Zgodnie z danymi uzyskanymi w różnych ośrodkach hepatologicznych obecnie optymalne efekty w leczeniu przewlekłych wirusowych zapaleń wątroby uzyskuje się przez stosowanie interferonu-alfa i rybawiryny. Przedstawiono w zarysie wyniki monoterapii (historyczne) i leczenia kombinowanego, uwzględniając pegylowaną postać interferonu-alfa. Artykuł zawiera także standardy rodzime oparte o dane z piśmiennictwa oraz doświadczenia hepatologów polskich, ustalone w roku 2002.

KRWOTOK Z ŻYLAKÓW PRZEŁYKU - STANDARDY DIAGNOSTYCZNE I LECZNICZE

Dr hab. n. med. Jacek Pawlak, Dr hab. n. med. Piotr Małkowski, Prof. dr hab. n. med. Bogdan Michałowicz

Klinika Chirurgii Ogólnej i Chorób Wątroby AM w Warszawie
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. M. Krawczyk

U jednego z dziesięciu pacjentów przyjmowanych w trybie pilnym do szpitala z powodu krwotoku z górnego odcinka przewodu pokarmowego przyczyną krwawienia są żylaki przełyku. Wiadomo, że część chorych umiera przed uzyskaniem kwalifikowanej pomocy. Wskaźnik śmiertelności wynosi 15-18% dla całej grupy chorych krwawiących, a dla chorych krwawiących z żylaków przełyku sięga 30-50%. Dane te świadczą o powadze problemu choć istnieją publikacje mówiące o skrajnie niskich (6%) i wysokich (90%) odsetkach zgonów.

BRONCHOSKOPIA - WSKAZANIA, TECHNIKA ZABIEGÓW

Dr n. med. Rafał Krenke

Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii i Alergologii AM w Warszawie.
Kierownik Kliniki : Prof. dr hab. n. med. Ryszarda Chazan

W swej ponad 100-letniej historii zabieg bronchoskopii przeszedł znaczącą ewolucję. Wprowadzone zostały nowe rodzaje bronchoskopów, narzędzi endoskopowych, systemy przekazywania i rejestracji obrazu oraz inne udoskonalenia. Spowodowało to rozszerzenie wskazań do zabiegów bronchoskopowych zarówno o charakterze diagnostycznym jak i leczniczym. W pracy zostały opisane, wskazania i przeciwwskazania do bronchoskopii, techniki najczęściej stosowanych zabiegów oraz ich możliwości diagnostyczne i lecznicze.

ZABURZENIA DEPRESYJNE W PRAKTYCE LEKARZA PIERWSZEGO KONTAKTU

Dr n. med. Dariusz Maciej Myszka

Katedra i Klinika Psychiatryczna Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Waldemar Szelenberger

STRESZCZENIE W artykule przedstawiono typowy obraz kliniczny zaburzeń depresyjnych - epizodu depresyjnego i dystymii. Przedstawiono sposób leczenia tych zaburzeń w warunkach praktyki lekarza pierwszego kontaktu, wskazując na rolę kompleksowego traktowania pacjentów, łączącego oddziaływania farmakologiczne i psychoterapeutyczne. Omówiono trudności, z jakimi najczęściej stykają się lekarze pierwszego kontaktu prowadząc leczenie zaburzeń depresyjnych.

OBTURACYJNY BEZDECH PODCZAS SNU W CODZIENNEJ PRAKTYCE LEKARZA

Lek. med. Piotr Korczyński, Dr n. med. Krzysztof Byśkiniewicz, Prof. dr hab. n. med. Ryszarda Chazan

Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii i Alergologii AM w Warszawie
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Ryszarda Chazan

Obturacyjny bezdech podczas snu to choroba, która dotyczy głównie mężczyzn w średnim wieku z nadwagą lub otyłością. W Polsce na patologiczne chrapanie i bezdechy w czasie snu skarży się kilkaset tysięcy osób, które po wykonaniu badań diagnostycznych mogą być leczone urządzeniami do wytwarzania dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych oraz zabiegami operacyjnymi. U chorych z OBPS występuje zwiększone ryzyko chorób układu sercowo-naczyniowego, jednocześnie z powodu nadmiernej senności są częstymi sprawcami wypadków samochodowych.

MIEJSCOWE LECZENIE INFEKCJI DRÓG ODDECHOWYCH

Dr n. med. Aneta Nitsch-Osuch, Prof. dr hab. n. med. Andrzej Wardyn

Zakład Medycyny Rodzinnej przy Katedrze i Klinice Chorób Wewnętrznych i Nefrologii AM w Warszawie
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Andrzej Wardyn

W artykule przedstawiono możliwości leczenia wybranych zakażeń dróg oddechowych z użyciem antybiotyku stosowanego miejscowo jakim jest fuzafungina. Omówiono właściwości farmakokinetyczne i spektrum działania leku oraz wskazania do jego stosowania, obejmujące leczenie (np. zapalenia błony śluzowej nosa, gardła, migdałków, krtani, tchawicy, oskrzeli, zatok obocznych nosa) jak i profilaktykę zakażeń. Podkreślono bezpieczeństwo i dobrą tolerancję terapii, wspominając jednocześnie o możliwych działaniach niepożądanych. Zwrócono ponadto uwagę na działanie przeciwzapalne antybiotyku, dzięki któremu łagodzone są objawy uciążliwe dla pacjenta (ból, kaszel, katar). Przedstawiono kilka przypadków właściwego i niewłaściwego stosowania fuzafunginy w praktyce klinicznej.