![]()
5/6/20104/20103/20102/20101/20107/20096/20095/20094/20093/20092/20091/20094/20083/20082/20081/20085/20074/20073/20072/20071/20075/20064/20063/20062/20061/20065/20054/20059/20047/20046/20045/20044/20043/20042/200412/200410/20041/20049/20039/20037/20037/20036/20036/20035/20035/20034/20033/20032/20032/200312/200311/200310/200310/20031/20031/20039/20029/20027/20027/20026/20026/20025/20025/20024/20024/20023/20023/20022/20022/200212/200212/200211/200211/200210/200210/20021/20021/20029/20018/20017/20017/20016/20016/20015/20015/20014/20014/20013/20013/20012/20012/200112/200112/200111/200110/200110/20011/20011/20019/20007/20006/20006/20005/20004/20003/20002/200012/200012/200011/200011/200010/20001/20003/19992/19991/1999 |
11Standardy medyczneMłodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów - zasady rozpoznawania i leczenieInstytut Reumatologiczny w Warszawie Klinika Reumatologii Wieku Rozwojowego W pracy podano nową nomenklaturę i klasyfikację przewlekłego zapalenia stawów w wieku rozwojowym. Obecnie proponowane określenie młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów obejmuje zapalenie stawów zaczynające się przed 16. rokiem życia i utrzymujące się co najmniej 6 tygodni po wykluczeniu innych przyczyn choroby. Przedstawiono kryteria rozpoznania, obraz kliniczny, przebieg zapalenia stawów, podkreślając konieczność wielokierunkowego i wielospecjalistycznego leczenia. SALMONELLOZYSALMONELLA INFECTIONSKatedra i Klinika Chorób Zakaźnych Dzieci Akademii Medycznej we Wrocławiu Praca stanowi przegląd zagadnień dotyczących salmonellozy szczególnie u niemowląt i dzieci. Uwzględniono nową taksonomię rodzaju Salmonelle (zmiany nazewnictwa!), epidemiologię ogólna oraz dane z Polski. Wyróżniono kilka najważniejszych postaci salmonellozy jak biegunkę, zapalenie jelit (zatrucie pokarmowe), posocznicę, zakażenia narządowe w tym salmonellowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bezobjawowe nosicielstwo. Zaleca się leczenie objawowe, a w cięższych postaciach antybiotykoterapię. Nosicielstwa nie leczy się. Podano czynniki narażenia na zakażenie i sposoby zapobiegania. Część 1: ZESPOŁY NAKŁADANIA UKŁADOWYCH CHORÓB TKANKI ŁĄCZNEJKlinika Reumatologii Wieku Rozwojowego Instytutu Reumatologicznego w Warszawie Zapalne układowe choroby tkanki łącznej mają wiele podobnych cech klinicznych, morfologicznych i serologicznych. Posiadają też istotne cechy charakterystyczne, które zostały uwzględnione w kryteriach diagnostycznych pozwalających na wyodrębnienie spośród szerokiego kręgu "kolagenoz" poszczególnych jednostek chorobowych. Przebieg tych chorób może być różny - od początku choroby mogą występować: charakterystyczne cechy dla określonej (zdefiniowanej) "kolagenozy" lub zespół cech spełniających kryteria dla dwóch lub więcej "kolagenoz" - zespoły nakładania. Wczesne rozpoznawanie i właściwe leczenie istotnie rzutują na losy chorych. Leczenie, wobec nieznanej etiologii jest objawowe uzależnione od postaci klinicznej, aktywności i dynamiki przebiegu choroby, z uwzględnieniem poznanych fragmentów patogenezy. Obraz kliniczny oraz zmiany i stopień uszkodzenia poszczególnych układów i narządów wewnętrznych są podstawą do zróżnicowania postępowania terapeutycznego. Część 2: ZESPOŁY NAKŁADANIA UKŁADOWYCH CHORÓB TKANKI ŁĄCZNEJKlinika Reumatologii Wieku Rozwojowego Instytutu Reumatologicznego w Warszawie Zapalne układowe choroby tkanki łącznej mają wiele podobnych cech klinicznych, morfologicznych i serologicznych. Posiadają też istotne cechy charakterystyczne, które zostały uwzględnione w kryteriach diagnostycznych pozwalających na wyodrębnienie spośród szerokiego kręgu "kolagenoz" poszczególnych jednostek chorobowych. Przebieg tych chorób może być różny - od początku choroby mogą występować: charakterystyczne cechy dla określonej (zdefiniowanej) "kolagenozy" lub zespół cech spełniających kryteria dla dwóch lub więcej "kolagenoz" - zespoły nakładania. Wczesne rozpoznawanie i właściwe leczenie istotnie rzutują na losy chorych. Leczenie, wobec nieznanej etiologii jest objawowe uzależnione od postaci klinicznej, aktywności i dynamiki przebiegu choroby, z uwzględnieniem poznanych fragmentów patogenezy. Obraz kliniczny oraz zmiany i stopień uszkodzenia poszczególnych układów i narządów wewnętrznych są podstawą do zróżnicowania postępowania terapeutycznego. Część 3: ZESPOŁY NAKŁADANIA UKŁADOWYCH CHORÓB TKANKI ŁĄCZNEJKlinika Reumatologii Wieku Rozwojowego Instytutu Reumatologicznego w Warszawie Zapalne układowe choroby tkanki łącznej mają wiele podobnych cech klinicznych, morfologicznych i serologicznych. Posiadają też istotne cechy charakterystyczne, które zostały uwzględnione w kryteriach diagnostycznych pozwalających na wyodrębnienie spośród szerokiego kręgu "kolagenoz" poszczególnych jednostek chorobowych. Przebieg tych chorób może być różny - od początku choroby mogą występować: charakterystyczne cechy dla określonej (zdefiniowanej) "kolagenozy" lub zespół cech spełniających kryteria dla dwóch lub więcej "kolagenoz" - zespoły nakładania. Wczesne rozpoznawanie i właściwe leczenie istotnie rzutują na losy chorych. Leczenie, wobec nieznanej etiologii jest objawowe uzależnione od postaci klinicznej, aktywności i dynamiki przebiegu choroby, z uwzględnieniem poznanych fragmentów patogenezy. Obraz kliniczny oraz zmiany i stopień uszkodzenia poszczególnych układów i narządów wewnętrznych są podstawą do zróżnicowania postępowania terapeutycznego. STANDARDY MUZYKOTERAPII AKTYWNEJ W SZPITALU PEDIATRYCZNYMStandards of active music therapy in a paediatric hospitalZakład Psychologii Klinicznej IPCZD Muzykoterapia stanowi szczególną formę psychoterapii. Autor opisuje łatwą technikę profilaktyki i terapii muzycznej - Mobilną Rekreację Muzyczną (MRM). Jest to uporządkowany układ ćwiczeń oddechowych, ruchowych, wyobraźni i relaksacyjnych stymulowanych różnorodną muzyką. MRM składa się z VIII etapów: O - INFORMACJA o pacjencie I - URUCHOMIENIE II - ZRYTMIZOWANIE - skoordynowany ruch marszowy III - ODREAGOWANIE IV - UWRAŻLIWIENIE - muzykowanie perkusyjne, poznawanie dźwięków i muzyki, edukacja, zabawa V - RELAKS - nauka różnych form odpoczynku VI - AKTYWIZACJA ŁAGODNA - stopniowe uruchomienie psychofizyczne VII - AKTYWIZACJA DYNAMICZNA - ujawnianie zdolności twórczych VIII - ROZMOWA Efekty MRM: Poprawa psychofizycznego samopoczucia i funkcjonowania Korekta nieprawidłowych zachowań językowych, społecznych i postawy ciała Wzrost samooceny i aktywności życiowej Uwrażliwienie kulturowe ZAKAŻENIA UKŁADU MOCZOWEGO U DZIECI. EPIDEMIOLOGIA, DIAGNOSTYKA MIKROBIOLOGICZNA I LECZENIEUrinary tract infections in children. Epidemiology, microbiological diagnosis and treatmentKierownik Zakładu Mikrobiologii i Immunologii Klinicznej IPCZD Artykuł omawia zakażenia układu moczowego u dzieci, epidemiologię w zależności od wieku, etiologię, patogenezę oraz diagnostykę i leczenie. Zwrócono uwagę, że postać zakażenia dróg moczowych zależy od wzajemnego oddziaływania patogenu i gospodarza. Omówiono także trudności diagnostyczne oraz leczenie i profilaktykę. BIOPSJA JELITA CIENKIEGO. WSKAZANIA, PRZECIWWSKAZANIA, TECHNIKA WYKONANIA I POWIKŁANIA.1 Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia IPCZD, Przedstawiono wskazania i przeciwwskazania do biopsji jelita cienkiego, technikę wykonania zabiegu, ocenę histopatologiczną oraz powikłania. UPRAWNIENIA DZIECI NIEPEŁNOSPRAWNYCH I ICH RODZINPoradnia Rehabilitacji Społecznej IPCZD |




