Standardy medyczne

BIEGUNKI POANTYBIOTYKOWE ZWIĄZANE Z ZAKAŻENIEM C.DIFFICILE

Diarrhoea associated with C.difficile infection after antibiotic treatment

Mgr Jolanta Wieczyńska, Dr n. med. Wanda Kamińska, Prof. dr hab. n. med. Danuta Dzierżanowska

Zakład Mikrobiologii i Immunologii Klinicznej IPCZD
Kierownik Zakładu: Prof. dr hab. n. med. Danuta Dzierżanowska
Prezes Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów

Clostridium difficile jest najczęściej izolowanym patogenem związanym ze szpitalną biegunką poantybiotykową. Charakterystyczną dla tego zakażenia postacią kliniczną jest rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy. Za rozwój zmian zapalnych odpowiadają toksyny bakteryjne. Najczęściej stosowanymi lekami są metronidazol i wankomycyna, podawane doustnie. Zakażenie charakteryzuje się tendencją do nawrotów. Zapobieganie polega na ograniczeniu stosowania antybiotyków o szerokim spektrum, podawaniu probiotyków oraz przestrzeganiu higieny, zwłaszcza w szpitalu, gdzie C.difficile może być przenoszone horyzontalnie poprzez ręce personelu.

STANDARDY POSTĘPOWANIA W BÓLACH GŁOWY U DZIECI I MŁODZIEŻY

Guidelines on management (diagnosis and treatment) of headches in children and adolescents

Prof. dr hab. n. med. Ewa Dilling-Ostrowska

Klinika Neurologii Rozwojowej Katedry Neurologii AM w Gdańsku

Przedstawiono klasyfikację bólów głowy u dzieci, obraz kliniczny, najczęściej występujące rodzaje bólu z uwzględnieniem patomechanzmu oraz diagnostyki różnicowej i postępowania terapeutycznego.

STANDARDY MEDYCZNE W URAZACH UKŁADU NERWOWEGO U DZIECI

Nervous system injuries in children - medical standards

Prof. dr hab. n. med. Marek Kaciński

Kierownik Kliniki Neurologii Dziecięcej Wydziału Lekarskiego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego

Autor przedstawił zasadnicze elementy postępowania diagnostycznego i terapeutycznego w urazach ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego u noworodków i dzieci starszych. Zamieścił algorytmy postępowania w urazach mózgu i rdzenia kręgowego. Poruszył niektóre zagadnienia profilaktyki, a także społecznych i ekonomicznych następstw urazów.

PRZEDWCZESNE DOJRZEWANIE PŁCIOWE - POSTĘPOWANIE DIAGNOSTYCZNE I TERAPEUTYCZNE

Precocious puberty - diagnostic procedures and therapeutic management

Dr n. med. Barbara Pniewska-Siark, Lek. med. Paweł Nogal, Prof. dr hab. n. med. Andrzej Lewiński

Klinika Endokrynologii i Terapii Izotopowej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Andrzej Lewiński

Przedwczesne dojrzewanie płciowe stanowi istotny problem endokrynologii dziecięcej. Może być objawem choroby bezpośrednio zagrażającej zdrowiu i życiu, na przykład w przypadku choroby nowotworowej, a z drugiej strony może być także izolowanym objawem nie wymagającym leczenia, a tylko obserwacji. Zawsze jednak wymaga diagnostyki i podjęcia właściwego postępowania terapeutycznego - na odpowiednim szczeblu referencyjnym opieki zdrowotnej.

FAKOMATOZY. CZ. II

Phacomatoses. Part II

Prof. dr hab. n. med. Mieczysława Miklaszewska

Wrocław

W artykule omówiono melanofakomatozy: znamię Ota i znamię Ito, melanoblastozę nerwowo skórną Touraine'a, fakomatozy z obecnością plam soczewicowatych: zespół LEOPARD, zespół Moynahana, zespół Touraine'a (lentiginosis centrofacialis neurodystrophica), zespół Peutza Jeghersa oraz jedyną fakomatozę naczyniową zespół niebieskich pęcherzyków gumiastych (blue rubber blen nevus syndrome). Znamię Ota (nevus fuscoceruleus ophtalmomaxillaris) i znamię Ito (nevus fuscoceruleus acromiodeltoideus) różnią się lokalizacją zmian skórnych. W obu obecne są zaburzenia o.u.n. Zespoły te mogą współistnieć u tego samego chorego, występują najczęściej u Azjatów, głównie u Japończyków. W melanoblastozie nerwowo-skórnej Touraine'a omówiono zmiany skórne oraz skutki neurologiczne przy zajęciu zmianami barwnikowymi opon miękkich. Zwrócono uwagę na możliwość zezłośliwienia zmian barwnikowych w tych trzech jednostkach w kierunku melanoma. Przy omawianiu fakomatoz z obecnością plam soczewicowatych zwrócono uwagę na znamionowy charakter tych zmian w przeciwieństwie do plam soczewicowatych słonecznych i starczych. W zespole LEOPARD wyjaśniono znaczenie tego akronimu. Przedstawiono obraz kliniczny rzadkiego zespołu Peutza-Jeghersa, w którym obecne są plamy soczewicowate i polipy przewodu pokarmowego, obraz kliniczny zespołu Touraine'a (lentiginosis centrofacialis neurodystrophica) z bardzo charakterystycznym wyglądem twarzy i zaburzeniami o.u.n. Jako ostatni omówiono zespół niebieskich pęcherzyków gumiastych (blue rubber bleb nevus syndrome), niezwykle charakterystyczne cechy obecnych w nim naczyniaków jamistych i niebezpieczeństwo związane z ich możliwą obecnością w narządach wewnętrznych, zwłaszcza przewodzie pokarmowym.

PÓŹNE POWIKŁANIA CUKRZYCY

Long-term complications in diabetes

Dr Artur Kuś, Prof. dr hab. n. med. Elżbieta Piontek

Klinika Pediatrii Diabetologii i Alergologii IPCZD
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Elżbieta Piontek

Powikłania późne takie jak uszkodzenie narządu wzroku (retinopatia), nerek (nefropatia), obwodowego układu nerwowego (neuropatia), są charakterystyczne dla źle wyrównanej i długotrwającej cukrzycy. Wynikają one z patologii w drobnych naczyniach siatkówki, nerek. Schyłkowa niewydolność nerek w przebiegu nefropatii cukrzycowej jest nadal najczęstszą przyczyną leczenia nerkozastępczego w Polsce. Pacjenci z cukrzycą mają kilkakrotnie większe ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego, wylewu krwi do mózgu. Powikłania te wynikające z przyspieszonej makroangiopatii są najczęstszą przyczyną zgonów.

 

WZIEWNE ß₂-MIMETYKI W LECZENIU ASTMY OSKRZELOWEJ U DZIECI

Dr n. med. Zbigniew Doniec

Klinika Alergologii i Pneumonologii Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc, Oddziału Terenowego w Rabce - Zdroju
Kierownik Kliniki: Prof. dr hab. n. med. Ryszard Kurzawa

W pracy omówiono aktualną klasyfikację, mechanizm działania ß2-mimetyków a także ich działania niepożądane. Przedstawiono grupę leków o krótkim i szybkim działaniu oraz o długim działaniu. Zwrócono uwagę na właściwości leków łączących cechy preparatów szybko i długo działających (leki szybko i długo działające). Omówiono aktualne miejsce ß2-mimetyków w zaleceniach leczenia astmy oskrzelowej u dzieci. Wskazano na nowe możliwości i korzyści "leczenia dostosowanego" oraz zastosowania nowych preparatów systemów inhalacyjnych o udoskonalonych właściwościach.