Standardy medyczne

RÓŻNICOWANIE DRGAWEK (NAPADÓW) U DZIECI

Dr n. med. Barbara Szwed-Białożyt, Prof. dr hab. n. med. Elżbieta Marszał

Klinika Neurologii Wieku Rozwojowego Katedry Pediatrii ŚAM w Katowicach
Kierownik Prof. dr hab. n. med. Elżbieta Marszał

W pracy przedstawiono problematykę związaną z różnicowaniem drgawek/napadów u dzieci. Omówiono ostre napady objawowe w tym głównie drgawki gorączkowe, pourazowe i napady anoksemiczne. Dokonano różnicowania drgawek noworodkowych oraz padaczek i zespołów padaczkowych związanych z wiekiem. Przeprowadzono również porównanie napadów: padaczkowych z rzekomopadaczkowymi psychogennymi. W podsumowaniu autorzy podali zalecane postępowanie w celu zróżnicowania napadu drgawkowego.

ZAKAŻENIA UKŁADU MOCZOWEGO

Prof. dr hab. n. med. Teresa Wyszyńska

Emerytowany Kierownik Kliniki Nefrologii i Nadciśnienia Tętniczego IPCZD

Podano aktualnie obowiązujące kryteria upoważniające do rozpoznania zakażenia układu moczowego, uwzględniające metodę pobierania moczu do badania. Omówiono postępowanie diagnostyczne i sposób leczenia poszczególnych postaci zakażeń układu moczowego.

POWIKŁANIA ZAPALEŃ USZU I ZATOK U DZIECI

Prof. dr hab. n. med. Danuta Gryczyńska

Kierownik Kliniki Otolaryngologii, Audiologii i Foniatrii Dziecięcej AM w Łodzi

Omówiono najczęściej występujące powikłania zapaleń uszu i zatok u dzieci, uwzględniając etiopatogenezę, przebieg kliniczny i postępowanie lecznicze. Wśród powikłań usznopochodnych przedstawiono wewnątrzczaszkowe i wewnątrzskroniowe oraz w zatokopochodnych - oczodołowe, które są najczęstsze.

ZASADY POSTĘPOWANIA W CHEMICZNYCH OPARZENIACH PRZEŁYKU I ŻOŁĄDKA U DZIECI

Dr n. med. Danuta Celińska-Cedro

Kierownik Pracowni Diagnostyki Gastroenterologicznej IPCZD,
Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia IPCZD
Kierownik Kliniki: Prof. dr hab. n. med. Jerzy Socha

Skutkiem połknięcia przez dziecko substancji żrącej jest martwica błony śluzowej przewodu pokarmowego, grożąca krwawieniem i perforacją. Bezpośrednio po tym incydencie polecane jest podanie do wypicia płynów obojętnych w celu rozcieńczenia czynnika uszkadzającego. Najczęściej popełnianym błędem w doraźnej pomocy jest prowokowanie wymiotów i próba neutralizacji połkniętej substancji roztworami o wyraźnie różniącym się pH. Szybkie rozpoznanie zakresu zmian i wdrożenie właściwego leczenia zmniejsza ryzyko wystąpienia odległych powikłań, z których najpoważniejszym jest zwężenie przełyku.

WSKAZANIA I PODSTAWOWE ZASADY BADANIA MANOMETRYCZNEGO PRZEŁYKU

Dr hab. n. med. Barbara Iwańczak, Dr n. med. Aleksander Blitek

II Katedra i Klinika Pediatrii, Gastroenterologii i Żywienia AM we Wrocławiu
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Franciszek Iwańczak

W pracy przedstawiono podział zaburzeń motoryki przełyku, objawy kliniczne, diagnostykę oraz metodykę badania manometrycznego. Omówiono jednorazowe badanie manometryczne przełyku, badanie dolnego zwieracza, trzonu i badanie górnego zwieracza przełyku. Omówiono także 24-godzinną manometrię przełyku. Na zakończenie pracy krótko przedstawiono leczenie zaburzeń motoryki przełyku.

POSTĘPOWANIE DIAGNOSTYCZNO-LECZNICZE W BIEGUNCE PRZEWLEKŁEJ

Dr n. med. Katarzyna Popińska, Dr inż. Anna Stolarczyk, Prof. dr hab. n. med. Jerzy Socha

Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia IPCZD
Kierownik Kliniki: Prof. dr hab. n. med. Jerzy Socha

Na przestrzeni ostatnich 20 lat nastąpiła zmiana obrazu klinicznego biegunek przewlekłych. Obserwujemy zmniejszenie częstości występowania biegunki poinfekcyjnej oraz zmiany obrazu klinicznego alergii i celiakii. Postępowanie diagnostyczne opiera się na danych z wywiadu oraz systemie testów przesiewowych i potwierdzających. Postępowanie lecznicze jest kompleksowe: podstawą jest zastosowanie leczenia dietetycznego w oparciu o dietę eliminacyjną ze wspomaganiem w niektórych przypadkach chemioterapeutykiem lub probiotykiem. Leczenie w poszczególnych zespołach chorobowych jest odmienne, dostosowane do specyfiki postaci biegunki. W grupie pacjentów z przewlekłą biegunką o charakterze sekrecyjnym rokowanie często jest poważne, śmiertelność sięga ok. 5%.