Miażdżyca zaczyna się w dzieciństwie, na co wskazuje wiele badań anatomopatologicznych. W jej rozwoju biorą udział genetyczne i środowiskowe czynniki ryzyka. Należą do nich zaburzenia lipidowe, które mogą być: 1) uwarunkowane rodzinnie (np. rodzinna hipercholesterolemia), 2) zależne od nieprawidłowego żywienia, nakładającego się na nierozpoznane defekty genetyczne w metabolizmie LDL (hipercholesterolemia poligeniczna) oraz 3) wtórne w związku z otyłością, przyjmowaniem anabolicznych sterydów lub doustnych środków antykoncepcyjnych, czy też obecnością choroby nerek, wątroby, tarczycy lub cukrzycy. Najczęstszą nieprawidłowością gospodarki lipidowej spotykaną u dzieci, tak jak u dorosłych, jest hipercholesterolemia poligeniczna.
Istnieje zgodność co do celowości skriningu selektywnego u dzieci, w odniesieniu do wykrywania zaburzeń lipidowych. Badanie w tym kierunku trzeba przeprowadzić, jeśli u rodziców dziecka występuje hipercholesterolemia lub przedwcześnie choroba sercowo-naczyniowa.
Za hipercholesterolemię u dzieci uznaje się stężenie całkowitego cholesterolu ł170 mg/dl (4,4 mmol/l), a cholesterolu LDL ł110mg/dl (2,8 mmol/l). Hipertrójglicerydemię rozpoznaje się, jeśli stężenie trójglicerydów przekracza 150 mg/dl (1,7 mmol/l). Pożądane jest zatem osiągnąć u dziecka, w wyniku terapii, poziom LDL-chol <110 mg/dl, jeśli to nie jest możliwe, to można zadowolić się wartością poniżej 130 mg/dl (<3,4 mmol/l). Pierwszym rodzajem interwencji u dzieci jest dieta. Próbę leczenia wyłącznie dietą prowadzi się przez 6 miesięcy, kontrolując lipidogram po 6 tygodniach i po 3 miesiącach. Jeśli dziecko, pomimo przestrzegania zaleceń dietetycznych, ma stężenie cholesterolu LDL >190 mg/dl (4,9 mmol/l) lub >160 mg/dl (4,1 mmol/l), w tym drugim przypadku w skojarzeniu z więcej niż dwoma innymi czynnikami ryzyka lub przedwczesną chorobą niedokrwienną serca w najbliższej rodzinie, to należy rozważyć dodanie żywicy jonowymiennej. Statyny dopuszcza się wyjątkowo u bardzo ograniczonej liczby dzieci, pod kontrolą specjalisty lipidologa.