Odra jest ogólnoustrojową chorobą wirusową o bardzo dużej zakaźności. Człowiek jest jedynym rezerwuarem wirusa odry. Jest to choroba przebiegającą często z powikłaniami, które najczęściej występują u najmłodszych dzieci i dorosłych. W Polsce od 25 lat prowadzi się szczepienia przeciw odrze, jednak co kilka lat dochodzi do epidemii wyrównawczych, w czasie których chorują przede wszystkim młodzież i młodzi dorośli. Zapobieganie p-odrze: wszystkie dzieci powinny być dwukrotnie zaszczepione żywą atenuowaną szczepionką p.-odrową , w 15. m. życia i powtórnie po ukończeniu 6. r. życia. Stosuje się szczepionkę monowalentną lub skojarzoną ze szczepionką p-śwince i p-różyczce (MMR). Chociaż obecnie w Polsce lekarz ma niewielką szansę na rozpoznanie odry jako choroby rzadko występującej , to jednak wobec dużej liczby różnych chorób wysypkowych umiejętność zróżnicowania diagnostycznego ma zasadnicze znaczenie epidemiologiczne. Do ważnych zadań lekarzy pierwszego kontaktu należy prowadzenie akcji szczepień, zgłaszanie zachorowań i potwierdzanie rozpoznania. Ze względu na niski wskaźnik zapadalności < 1/100000 mieszkańców, wysoki odsetek zaszczepionych dzieci 3-letnich - 95% i wydłużanie się okresów międzyepidemicznych Polska, ma wszelkie dane aby wyeliminować odrę.