W badaniach klinicznych przeprowadzonych w grupie 15 dzieci po przebytej chemio- i radioterapii w wieku od 3 do 19 lat oceniono stan higieny i uzębienia (obecność ognisk próchnicowych oraz ubytków pochodzenia niepróchnicowego), potrzeby profilaktyczno-lecznicze oraz określono czynniki sprzyjające rozwojowi próchnicy popromiennej. Ze względu na stwierdzoną dużą frekwencję i intensywność próchnicy u dzieci po radioterapii (puw = 10,0, PUW= 10,3) oraz znaczną częstość występowania uszkodzeń pochodzenia niepróchnicowego (86,6% wszystkich badanych) opracowano program profilaktyczny.