Dla poprawy jakości życia dzieci przedwcześnie urodzonych, u których w okresie noworodkowym zaistniała konieczność prowadzenie sztucznej wentylacji i rozwinęła się przewlekła choroba płuc, podejmowane są próby stosowania leków należących do różnych grup.
Celem pracy była ocena skuteczności skojarzonego leczenia dysplazji oskrzelowo-płucnej z uwzględnieniem kromoglikanu dwusodowego.
Analizie retrospektywnej poddano 25 niemowląt z dysplazją oskrzelowo-płucną hospitalizowanych w Klinice Niemowlęcej IPCZD w okresie ostatnich trzech lat. Dzieci urodziły się przedwcześnie w 25-30 tygodniu ciąży, z małą lub bardzo małą masą ciała (najniższa wynosiła 660g). Z powodu niewydolności oddechowej, najczęściej w przebiegu RDS, wymagały hospitalizacji w OIOM i stosowania wentylacji mechanicznej i/lub n-CPAP-u, jak również tlenoterapii. Wszystkim noworodkom od drugiego tygodnia życia podawano wit. C, A i E oraz pokrywano zapotrzebowanie kaloryczne w ilości 120kcal/kg mc/dobę. Ze względu na stwierdzaną tlenozależność po 28 dniu życia oraz zmiany radiologiczne w płucach rozpoznano u nich dysplazję oskrzelowo-płucną. Grupę porównawczą stanowiło 11 niemowląt, odpowiadających pod względem długości trwania ciąży oraz masy urodzeniowej grupie badanej.
W dalszym przebiegu u wszystkich niemowląt stwierdzono nawracające obturacyjne zapalenie oskrzeli i nadreaktywność oskrzeli. U wszystkich niemowląt z grupy badanej w leczeniu stosowano spironolakton (Aldactone), kromoglikan dwusodowy (Intal, Cropoz) i bronchodilatatory (teofilina, Berodual). W celu zapobiegania włóknienia tkanki płucnej oraz z powodu nasilonych zmian obturacyjnych podawano steroidy wziewnie (budezonid, propionian flutikazonu. U wszystkich dzieci w grupie porównawczej zastosowano leczenie sterydami podawanymi doustnie lub dożylnie, natomiast nie otrzymywały one Cropozu. Wyniki przeprowadzonych badań wykazały ustąpienie zmian klinicznych oraz poprawę stanu czynnościowego płuc u większości dzieci z BPD leczonych między innymi kromoglikanem dwusodowym.