Standardy medyczne

ZASADY RACJONALNEJ CHEMIOTERAPII ZAKAŻEŃ UKŁADU ODDECHOWEGO U DZIECI

Rationale antimicrobial therapy of respiratory tract infections in children

Prof. dr hab. n. med. Danuta Dzierżanowska

Kierownik Zakładu Mikrobiologii i Immunologii Klinicznej IPCZD
Prezes Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów

W artykule omówiono najważniejsze postacie bakteryjnych zakażeń układu oddechowego oraz zasady racjonalnego leczenia. Podstawą wyboru antybiotyku do leczenia jest aktywność leku wobec patogenów dróg oddechowych, lokalna wrażliwość oraz właściwości farmakokinetyczno/farmakodynamiczne leku. Zwrócono uwagę, że nadużywanie antybiotyków jest jednym z najczęstszych przyczyn selekcji i szerzenia horyzontalnego szczepów opornych w środowisku.

O STANDARDACH I STRATEGII POSTĘPOWANIA W OPARZENIACH W POLSCE I KRAJACH EUROPY ZACHODNIEJ

On standards and strategic priciples in burn management in Poland and Western European Countries

Dr hab. n. med. Jacek Puchała ¹, Prof. dr hab. n. med. Jerzy Strużyna ²

¹ Prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Leczenia Oparzeń
Oddział Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Oparzeń Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie,
Ordynator: Dr hab. med. Jacek Puchała
Katedra Chirurgii Pediatrycznej Collegium Medicum UJ,
Kierownik Katedry: Prof. dr hab. n. med. Edward Malec
² Katedra i Kliniczny Oddział Chirurgii Rekonstrukcyjnej Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach
Wojewódzki Szpital Specjalistyczny, Sosnowiec
Kierownik Katedry: Prof. dr hab. n. med. Jerzy Strużyna

W poniższym opracowaniu autorzy przedstawiają najbardziej aktualne poglądy na zagadnienia związane z europejskimi i światowymi standardami leczenia oparzeń, w tym z oceną oraz kwalifikacją poszczególnych rodzajów i stopni ciężkości tych urazów do leczenia przedspecjalistycznego i specjalistycznego, podstaw algorytmów leczenia ogólnego i miejscowego, jak również zasad obowiązujących w organizacji pomocy chorym oparzonym. Analiza bieżącej sytuacji w leczeniu oparzeń w Polsce stanowi punkt wyjścia do oceny możliwości oraz sformułowania niezbędnych potrzeb w tej dziedzinie przed okresem wejścia naszego kraju do Wspólnoty Europejskiej.

KOMOROWE ZABURZENIA RYTMU SERCA U DZIECI.
CZĘŚĆ III.
LECZENIE FARMAKOLOGICZNE I NIEFARMAKOLOGICZNE

Ventricular arrhythmias in children. Part III. Pharmacological and nonpharmacological treatment.

Dr n. med. Anna Turska-Kmieć

Klinika Kardiologii IPCZD
Kierownik Kliniki: Prof. dr hab. n. med. Wanda Kawalec

Leczenie komorowych arytmii u dzieci polega przede wszystkim na leczeniu choroby podstawowej. Migotanie komór i niestabilny częstoskurcz komorowy wymaga szybkiej interwencji z zastosowaniem defibrylacji lub kardiowersji elektrycznej. Z uwagi na proarytmiczne działanie większości leków umiarawiających, a także ich kardiodepresyjny charakter bardzo ważne jest indywidualne i wnikliwe ustalenie wskazań do przewlekłego leczenia umiarawiającego. Leczenia wymagają arytmie przebiegające z istotnymi objawami w spoczynku lub w wysiłku, z zaburzeniami hemodynamicznymi, z współistniejącą strukturalną lub elektryczną patologią serca, związane z ryzykiem nagłego zgonu. W artykule przedstawiono zasady leczenia farmakologicznego i niefarmakologicznego w ostrych i przewlekłych komorowych zaburzeniach rytmu.

WCZESNE MARKERY USZKODZENIA OŚRODKOWEGO UKŁADU NERWOWEGO U PŁODU I NOWORODKA

Early markers of the central nervous system damage in the newborn

Dr n. med. Dariusz Gruszfeld, Doc. dr hab. n. med. Anna Dobrzańska

Klinika Patologii Noworodka IPCZD
Kierownik Kliniki: Doc. dr hab. n. med. Anna Dobrzańska

Okres przed- i okołoporodowy ma szczególne znaczenie w powstawaniu uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, których konsekwencje obserwujemy w wieku późniejszym. Autorzy dokonują przeglądu obecnie stosowanych metod monitorowania wewnątrzmacicznego stanu płodu oraz oceny ośrodkowego układu nerwowego noworodka, ze szczególnym uwzględnieniem nowych, biochemicznych markerów uszkodzenia mózgu.

LEKI I DIETA A CYTOCHROM P450

Drugs and diet in regard to cytochrome P450

Dr Paweł Krząścik

Katedra i Zakład Farmakologii Doświadczalnej i Klinicznej AM w Warszawie

W pracy przedstawiono najnowsze informacje dotyczące działania i funkcji cytochromów P450, a przede wszystkim ich roli w metabolizmie leków psychotropowych, hipotensyjnych, antyarytmicznych, przeciwwirusowych, hormonalnych i wielu innych. Szczególną uwagę poświęcono interakcjom lekowym najczęściej występującym w praktyce lekarskiej. Omówiono także wpływ żywności (sok grejpfrutowy i winogronowy, kapusta, grilowane mięso i jarzyny), etanolu i palenia papierosów na aktywność enzymów z grupy CYP450 i stężenie leków we krwi.

ZESPÓŁ WYPALENIA ZAWODOWEGO - PRZYCZYNY, OBJAWY, ŚRODKI ZARADCZE

The professional burnout syndrome - causes, symptoms and prevention

Mgr Magdalena Dyga-Konarska

Zakład Psychologii Klinicznej IPCZD
Kierownik Zakładu: Mgr Magdalena Dyga-Konarska

Zespół wypalenia zawodowego występuje u ludzi różnych zawodów i dotyczy, choć w różnym stopniu, prawie całej populacji pracujących. Szczególnie narażeni na wypalenie są pracownicy służb społecznych, w tym ochrony zdrowia, z uwagi na specyfikę pracy, polegającą na angażujących emocjonalnie stosunkach interpersonalnych pomiędzy udzielającymi pomocy a przyjmującymi pomoc. Indywidualne i społeczne koszty wypalenia zawodowego są znaczne. Omówiono przyczyny, objawy i środki zaradcze występowania tego niekorzystnego zjawiska, koncentrując się na grupie zawodowej pracowników ochrony zdrowia i na działaniach profilaktycznych, obejmujących człowieka i jego środowisko pracy.

PRZEPISYWANIE RECEPTY NA DIETY ELIMINACYJNE

Komentarz: Prof. dr hab. n. med. Jerzy Socha

Kierownik Kliniki Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia IPCZD