5/6/2010

4/2010

3/2010

2/2010

1/2010

7/2009

6/2009

5/2009

4/2009

3/2009

2/2009

1/2009

4/2008

3/2008

2/2008

1/2008

5/2007

4/2007

3/2007

2/2007

1/2007

5/2006

4/2006

3/2006

2/2006

1/2006

5/2005

4/2005

9/2004

7/2004

6/2004

5/2004

4/2004

3/2004

2/2004

12/2004

10/2004

1/2004

9/2003

9/2003

7/2003

7/2003

6/2003

6/2003

5/2003

5/2003

4/2003

3/2003

2/2003

2/2003

12/2003

11/2003

10/2003

10/2003

1/2003

1/2003

9/2002

9/2002

7/2002

7/2002

6/2002

6/2002

5/2002

5/2002

4/2002

4/2002

3/2002

3/2002

2/2002

2/2002

12/2002

12/2002

11/2002

11/2002

10/2002

10/2002

1/2002

1/2002

9/2001

8/2001

7/2001

7/2001

6/2001

6/2001

5/2001

5/2001

4/2001

4/2001

3/2001

3/2001

2/2001

2/2001

12/2001

12/2001

11/2001

10/2001

10/2001

1/2001

1/2001

9/2000

7/2000

6/2000

6/2000

5/2000

4/2000

3/2000

2/2000

12/2000

12/2000

11/2000

11/2000

10/2000

1/2000

3/1999

2/1999

1/1999

 Szukaj:     więcej opcji

10

Standardy medyczne

Diagnoza intelektu u dzieci

Diagnosis of intelligence in children

Dr n. hum. Agnieszka Maryniak,

Zakład Psychologii Klinicznej IPCZD
Kierownik: Mgr M.Dyga-Konarska


Długofalowy model postępowania fizjoterapeutycznego w mukowiscydozie

Long-term physiotherapy model in cystic fibrosis

Stanowisko Polskiej Grupy Roboczej Mukowiscydozy: 
Dr reh. Teresa Orlik, Prof. dr hab. n. med. Andrzej Milanowski, Lek. med. Wojciech Skorupa,  Dr reh. Lesław Kluba, Lek. med. Aleksandra Korzeniewska, Dr n. med. Lucyna Majka, Dr n. med. Alina Minarowska, Dr n. med. Robert Piotrowski, Dr n. med. Dorota Sands,     Lek. med. Maria Trawińska-Bartnicka, Dr n. med. Martyna Wierzbicka, Mgr psych. Krystyna Zmysłowska

Fizjoterapia uważana jest za jeden z podstawowych elementów standardowego leczenia mukowiscydozy. Powinna być stosowana codziennie, przez całe życie pacjenta. W pracy przedstawiono zasady fizjoterapii chorych na mukowiscydozę z uwzględnieniem metod fizjoterapeutycznych zalecanych przez Międzynarodową Grupę Fizjoterapeutów zajmujących się mukowiscydozą i kryteriów ich doboru. Omówiono zasady edukacji chorych i ich rodzin oraz zasady opieki ambulatoryjnej.


Przemoc seksualna wobec dzieci

Child sexual abuse

Prof. dr hab. n. med. Marian Krawczyński,

Klinika Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Instytutu Pediatrii Akademii Medycznej im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Marian Krawczyński


Co dobre dla oskrzeli - nie zawsze jest dobre dla serca.
Wpływ wybranych leków stosowanych w leczeniu astmy oskrzelowej na mięsień sercowy i układ krążenia u dzieci

What is good for bronchi is not always good for the myocardium. The impact of various drugs currently used in therapy of asthma on the heart and circulatory system in children

Dr n. med. Teresa Marek-Szydłowska 1, Dr hab. med. Lesław Szydłowski 2, Dr n. med. Alicja Widerska-Kurzawa 3, Lek. med. Rafał Kurzawa 4

1 Katedra Pediatrii, Klinika Chorób Dzieci Collegium Medicum UJ w Krakowie
2 Katedra i Klinika Kardiologii Dziecięcej Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach
3 Katedra Pediatrii, Alergologii i Kardiologii Dziecięcej Akademii Medycznej we Wrocławiu
4 Klinika Chorób Wewnętrznych i Geriatrii Szpitala Uniwersyteckiego Collegium Medicum UJ w Krakowie

Nowoczesne leczenie astmy wymaga stosowania leków przeciwzapalnych oraz leków rozszerzających oskrzela, takich jak: glikokortykosteroidy wziewne i doustne, beta-2-mimetyki wziewne, leki antyleukotrienowe, leki antyhistaminowe, ksantyny oraz leki cholinolityczne. Autorzy przedstawiają wpływ na serce i na układ krążenia u dzieci niektórych leków stosowanych w terapii astmy oskrzelowej. Najbardziej skuteczne i bezpieczne leczenie wiąże się obecnie ze stosowaniem leków selektywnych.


Powysiłkowy skurcz oskrzeli - występowanie, diagnostyka, leczenie i zapobieganie

Exercise related bronchconstriction - diagnosis, treatment, prophilaxis

Lek. med. Ewa Urbanek-Jóźwik, Prof. dr hab. n. med. Ryszard Kurzawa,

Klinika Alergologii i Pneumonologii Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc OT w Rabce-Zdroju
Kierownik Kliniki: Prof. dr hab. n. med. Ryszard Kurzawa

Astma powysiłkowa stanowi okresowe zwężenie dróg oddechowych, które występuje 5-15 minut po wysiłku fizycznym. Ochładzanie i wysuszenie dróg oddechowych stymuluje komórki tuczne do produkcji mediatorów, które wywołują skurcze mięśniówki. Rozpoznanie opiera się na dokładnie zebranym wywiadzie choroby, który uwzględnia objawy i ich związek z czynnikami je wywołującymi. Choroba jest najczęściej leczona przy pomocy krótko działających leków rozszerzających oskrzela. Powinno się również wprowadzać działania niefarmakologiczne jako zwiększanie wydolności wysiłkowej, ćwiczenia z podgrzewaniem wdychanego powietrza poprzez przykrycie ust i nosa. Mimo dobrych metod zapobiegania zaburzenie to nadal jest rzadko rozpoznawane i prowadzi do upośledzenia jakości życia.