5/6/2010

4/2010

3/2010

2/2010

1/2010

7/2009

6/2009

5/2009

4/2009

3/2009

2/2009

1/2009

4/2008

3/2008

2/2008

1/2008

5/2007

4/2007

3/2007

2/2007

1/2007

5/2006

4/2006

3/2006

2/2006

1/2006

5/2005

4/2005

9/2004

7/2004

6/2004

5/2004

4/2004

3/2004

2/2004

12/2004

10/2004

1/2004

9/2003

9/2003

7/2003

7/2003

6/2003

6/2003

5/2003

5/2003

4/2003

3/2003

2/2003

2/2003

12/2003

11/2003

10/2003

10/2003

1/2003

1/2003

9/2002

9/2002

7/2002

7/2002

6/2002

6/2002

5/2002

5/2002

4/2002

4/2002

3/2002

3/2002

2/2002

2/2002

12/2002

12/2002

11/2002

11/2002

10/2002

10/2002

1/2002

1/2002

9/2001

8/2001

7/2001

7/2001

6/2001

6/2001

5/2001

5/2001

4/2001

4/2001

3/2001

3/2001

2/2001

2/2001

12/2001

12/2001

11/2001

10/2001

10/2001

1/2001

1/2001

9/2000

7/2000

6/2000

6/2000

5/2000

4/2000

3/2000

2/2000

12/2000

12/2000

11/2000

11/2000

10/2000

1/2000

3/1999

2/1999

1/1999

 Szukaj:     więcej opcji

2

Standardy medyczne

ZASADY PROWADZENIA SZCZEPIEŃ OCHRONNYCH PRZECIWKO WIRUSOWEMU ZAPALENIU WĄTROBY TYPU B

Basic rules of immunization against hepatitis B

Prof. dr hab. n. med. Jacek Wysocki 1, 2 Lek. med. Alicja Woźniak 2, Lek. med. Katarzyna Chrobak-Górna 2

1 Katedra Profilaktyki Zdrowotnej Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
2 Specjalistyczny Zespół Opieki Zdrowotnej nad Matką i Dzieckiem w Poznaniu, Oddział Obserwacyjno-Zakaźny

W artykule omówiono podstawowe zasady profilaktyki czynnej wirusowego zapalenia wątroby typu B: stosowane schematy oraz postępowanie w przypadku przerwania cyklu szczepień, skuteczność profilaktyki czynnej oraz sposoby uodpornienia niektórych grup pacjentów. Ponadto przedstawiono zasady postępowania u osób nieszczepionych po kontakcie z osobą zakażoną HBV.


CHOROBY NACZYNIOWE MÓZGU U DZIECI - STANDARDY POSTĘPOWANIA

Cerebrovascular disorders in children - guidelines on management (diagnosis and treatment)

Dr n. med. Ewa Pilarska

Klinika Neurologii Rozwojowej
Katedry Neurologii AM w Gdańsku

Autorka przedstawia aktualne poglądy na temat etiopatogenezy chorób naczyniowych mózgu u dzieci. Omawia ich podział, objawy kliniczne, diagnostykę oraz metody leczenia.


OSPA WIETRZNA I PÓŁPASIEC (VARICELLA, HERPES ZOSTER) - NOWE ASPEKTY ZNANEJ CHOROBY W OBLICZU MOŻLIWOŚCI ZAPOBIEGANIA

Chickenpox and zoster - new aspects of an old disease in respect of prevention

Dr n. med. Leszek Szenborn, Prof. dr hab. n. med. Zbigniew Rudkowski

Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych Dzieci Akademii Medycznej we Wrocławiu
Kierownik Kliniki: Prof. dr hab. n. med. Irma Kacprzak-Bergman

Praca przeglądowa zawiera aktualne poglądy na epidemiologie i etiopatogenezę zakażenia VZV, opisuje typową postać ospy wietrznej, inne postacie jak ospę wietrzną powtórną, postać poszczepienną, embriopatię VZV, również powikłania jak zapalenie płuc, zakażenia skóry i tkanki łącznej, zapalenie móżdżku oraz zapalenie mózgu i inne. Omówiono przebieg półpaśca oraz jego przebieg u dzieci z niedoborem odporności. Podano przykłady amerykańskich oraz europejskich zaleceń do szczepienia przeciw zakażeniu VZV u osób szczególnie narażonych lub zalecenia szczepienia zdrowych niemowląt, dzieci i dorosłych. Przedstawiono 3-stopniowy algorytm zapobiegania zakażeniu VZV po kontakcie tj. wczesne ustalenie odporności osoby skontaktowanej, a następnie uodpornienie bierne VZIG albo szczepienie postekspozycyjne do 5 dnia po kontakcie oraz po tym czasie wskazania do profilaktycznego stosowania acyklowiru (chemioprofilaktyka).


STANDARDY POSTĘPOWANIA W CHOROBACH UKŁADU POZAPIRAMIDOWEGO

Standarized management in extrapyramidal diseases

Prof. dr hab. n. med. Marek Kaciński

Kierownik Kliniki Neurologii Dziecięcej Wydziału Lekarskiego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego

Autor przypomniał zagadnienia z neuroanatomii i czynności jąder podkorowych oraz ich zaburzeń. Omówił podkorowe zaburzenia ruchowe i wstępną diagnostykę zespołów pozapiramidowych z udziałem neuroobrazowania. Podał zasadnicze elementy postępowania i terapii w chorobach układu pozapiramidowego.


ROZPOZNAWANIE CZĘSTOSKURCZU NADKOMOROWEGO U DZIECI. CZ. I

Diagnosis of supraventricular tachycardias in children. Part I

Dr n. med. Joanna Rękawek

Klinika Kardiologii Instytutu-Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka
Kierownik Kliniki: Prof. dr hab. n. med. Wanda Kawalec

Napadowy częstoskurcz nadkomorowy jest najczęstszym objawowym zaburzeniem rytmu serca u dzieci. Częstość występowania ocenia się na 1:250. W artykule przedstawiono charakterystyczne cechy częstoskurczów powstających w strukturach serca zlokalizowanych powyżej rozwidlenia pęczka Hisa.


NIEDOKRWISTOŚCI AUTOIMMUNOHEMOLITYCZNE U DZIECI: DIAGNOSTYKA I LECZENIE

Autoimmune hemolitic anemias in children: diagnostic and therapy

Dr n. med. Anna Adamowicz-Salach 1, Dr n. med. Jadwiga Fabijańska-Mitek 2

1 Klinika Pediatrii, Hematologii i Onkologii AM w Warszawie
Kierownik Kliniki: Prof. dr hab. n. med. Michał Matysiak
2 Zakład Immunologii Hematologicznej i Transfuzjologicznej Instytutu Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie
Kierownik Zakładu: Prof. dr hab. n. med Barbara Żupańska

Niedokrwistość autoimmunohemolityczna rzadko występuje u niemowląt i dzieci. W większości przypadków związana jest z zakażeniami wirusowymi lub bakteryjnymi. Charakteryzuje ją obecność przeciwciał skierowanych do błony erytrocytu.


KONSULTACJA PATOMORFOLOGICZNA W KLINICZNEJ PRAKTYCE PEDIATRYCZNEJ - ZALECENIA DOTYCZąCE ZASAD POSTĘPOWANIA Z KONSULTOWANYM MATERIAŁEM I DOKUMENTACJĄ MEDYCZNĄ

Pathological consultation in paediatric practice - recommendations for handling of consulted material and medical documentation

Dr n. med. Maciej Pronicki, Dr n. med. Joanna Cielecka-Kuszyk Doc. dr hab. n. med. Wiesław Dura, Dr n. med. Tomasz Dzik, Dr n. med. Małgorzata Gładkowska-Dura, Dr n. med. Wiesława Grajkowska, Lek. med. Przemysław Kluge, Lek. med. Maria Zegadło-Mylik, Prof. dr hab. n. med. Bogdan Woźniewicz

Zakład Patologii IPCZD
Kierownik Zakładu: Dr n. med. Wiesława Grajkowska

Przedstawiono zalecenia postępowania dla lekarzy klinicystów i patologów w przypadkach przeprowadzania konsultacji patomorfologicznych. Ponadto przedstawiono podstawowe zagrożenia wynikające z zaniedbania przestrzegania podanych zaleceń.