Nadciśnienie tętnicze jest jednym ze stałych powikłań i objawów przewlekłej niewydolności nerek (pnn) oraz jednocześnie - jednym z głównych czynników ryzyka postępu choroby. Teorie hiperfiltracji i toksyczności białkomoczu są teoretycznym fundamentem leczenia renoprotekcyjnego, którego skuteczność spowodowała zmianę zasad leczenia nadciśnienia tętniczego w przebiegu pnn. Chociaż większość badań nad skutecznością leczenia hipotensyjnego/renoprotekcyjnego dotyczy osób dorosłych, celowe wydaje się rutynowe prowadzenia takiego leczenia u dzieci z pnn. Zależność między wysokością ciśnienia tętniczego, wielkością białkomoczu i skutecznością leczenia renoprotekcyjnego powoduje, że u chorych z pnn, coraz częściej zamiast określenia „leczenie hipotensyjne”, stosuje się nazwę „leczenie renoprotekcyjne”.

Arterial hypertension is a common complication of chronic renal failure (crf) and simutaneously - one of the main risk factors of progression of crf. Discovery of self-perpetuating mechanisms of crf progression explained the role of arterial hypertension as one of the main risk factors of this process. Theories of hyperfiltration and toxicity of proteinuria are now the rationale for reno-protective therapy. Majority of large clinical trials concerning this subject were held in adults with crf, however the principles of hypotensive/renoprotective therapy in children are also proposed. The relation between blood pressure value, severity of proteinuria and progression of crf led to replacement the term „hypotensive therapy” by „renoprotective therapy”.