Doniesienia ze świata

Wpływ suplementacji kwasu dokozaheksaenowego (DHA) na częstość infekcji dróg oddechowych u dzieci poniżej 3. roku życia. Zapotrzebowanie na kwas dokozaheksaenowy u małych dzieci

Respiratory health in DHA-supplemented toddlers. DHA requirements in children

Długofalowe wyniki leczenia zaparcia stolca u dzieci

Long-term outcomes of childhood constipation

Prace poglądowe

Żywienie dziecka w 1. roku życia

Child nutrition in the first year of life

Andrea Horvath, Piotr Dziechciarz

Klinika Pediatrii, Warszawski Uniwersytet Medyczny

Artykuł stanowi zwięzłe podsumowanie zasad żywienia dzieci w 1. r.ż., z uwzględnieniem kolejności i sposobu wprowadzania pokarmów uzupełniających.

Suplementacja w żywieniu kobiet w okresie ciąży i laktacji – aktualne spojrzenie

Supplementation during pregnancy and lactation – contemporary approach

Halina Weker¹,2, Małgorzata Więch¹

¹Zakład Żywienia, Instytut Matki i Dziecka w Warszawie ²Zakład Żywienia Człowieka, Wydział Nauki o Zdrowiu, Warszawski Uniwersytet Medyczny

W okresie ciąży i laktacji istotna jest odpowiedzialna i świadoma postawa kobiety w kwestii stylu życia, w tym postępowania żywieniowego. Celem pracy było przedstawienie aktualnych zaleceń dotyczących suplementowania wybranych składników odżywczych w dietach kobiet w okresie ciąży i laktacji. Na podstawie piśmiennictwa z lat 2001-2010 przeanalizowano zalecenia dotyczące podaży energii i składników odżywczych, w tym witamin i składników mineralnych dla kobiet w okresie prokreacyjnym. W zależności od nawyków żywieniowych i przynależności do grupy ryzyka, suplementacja witaminowo-mineralna w okresie ciąży i laktacji powinna być ustalana indywidualnie dla każdej kobiety. Aktualnie uważa się, że suplementacja selektywna, czyli podawanie najczęściej niedoborowych, ważnych z punktu widzenia fizjologii ciąży i laktacji składników odżywczych – kwasu foliowego, witaminy D, żelaza, DHA, w tej grupie pacjentów jest korzystnym rozwiązaniem.

Profilaktyka alergii pokarmowej u dzieci

Food allergy prevention in children

Inga Adamska, Mieczysława Czerwionka-Szaflarska

Katedra i Klinika Pediatrii, Alergologii i Gastroenterologii, Collegium Medicum im. L. Rydygiera w Bydgoszczy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Głównym celem profilaktyki alergii są działania zapobiegające jej rozwojowi u dzieci o zwiększonym ryzyku zachorowania. Wczesne postępowanie prewencyjne stosowane u noworodków i niemowląt zapobiega występowaniu zaostrzeń choroby, rozwojowi polialergii pokarmowej oraz manifestacji wielonarządowej. Zgodnie z aktualnym stanowiskiem Amerykańskiej Akademii Pediatrii (AAP) oraz ekspertów Europejskiej Akademii Alergologii i Immunologii Klinicznej (EAACI) stosowanie diety eliminacyjnej w czasie ciąży lub laktacji jest nieuzasadnione, gdyż nie wpływa na zmniejszenie częstości czy ciężkości chorób alergicznych u dziecka. Najlepszym sposobem zapobiegania alergii jest wyłączne karmienie piersią przez pierwsze 4–6 m.ż. dziecka. Jeżeli niemowlę z obciążeniem rodzinnym alergią musi być dokarmiane lub niemożliwe jest karmienie naturalne według zaleceń EAACI i AAP, należy przez pierwsze 4–6 miesięcy stosować preparaty o udokumentowanej badaniami klinicznymi zmniejszonej alergenowości. Według zaleceń EAACI należy unikać podawania pokarmów uzupełniających w pierwszych 4 miesiącach, jednocześnie zaleca się, by w kolejnych miesiącach życia dziecka obciążonego rodzinnie atopią nie opóźniać wprowadzania pokarmów potencjalnie alergizujących. Prebiotyki i probiotyki mogą odgrywać ważną rolę w profilaktyce alergii pokarmowej.

Aspekty genetyczne kamicy pęcherzyka żółciowego u dzieci

The aspects of genetics of cholelithiasis in children

Monika Górczewska, Józef Ryżko, Irena Jankowska, Joanna Pawłowska

Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Immunologii Instytutu „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”

Kamica pęcherzyka żółciowego jest chorobą najczęściej dotykającą dorosłych. W ostatnich latach obserwuje się wzrost zachorowań u dzieci. W 30% uwarunkowana jest czynnikami genetycznymi. Dodatkowo do kamicy predysponują: wcześniactwo, całkowite żywienie pozajelitowe, stosowanie leków, chemioterapia, wrodzone choroby hemolityczne, zaburzenia dróg żółciowych, otyłość, mukowiscydoza, zespół Downa, wrodzone enteropatie, a także odwodnienie i zakażenia dróg moczowych. Skład kamieni żółciowych u dzieci jest inny niż u dorosłych oraz zależy od wielu czynników, m.in. chorobowych i geograficznych. Kamienie cholesterolowe częściej występują u dojrzewających dziewczynek i osób z nadwagą. Węglanowo-wapniowe kamienie częściej występują u chłopców. Wykazano, że kamica żółciowa jest chorobą poligenową. W patogenezie istotną rolę odgrywają następujące geny: ABCG5, ABCG8, LDLR, CYP7A1, APOB, APOE, CETP, CCKAR/CCK-1R, SLC10A2 oraz ADRB3. Polimorfizm genu ApoB odpowiada za zróżnicowane stężenie cholesterolu w surowicy, wystąpienie choroby niedokrwiennej serca, cukrzycy typu 2, a także kamicy żółciowej. Ekspresja genu ADRB3 odpowiedzialna jest za skurcz pęcherzyka żółciowego. Wśród osób o podwyższonym ryzyku kamicy obserwuje się polimorfizm Trp64Arg genu ADRB3. Obecność allelu ε4 genu ApoE związana jest z różnymi chorobami, takimi jak choroba niedokrwienna serca, choroba Alzheimera, a także kamica żółciowa. Geny ABCG5 i ABCG8 należą do grupy genów transporterowych. Odgrywają one ważną rolę w homeostazie gospodarki lipidowej oraz w patogenezie kamicy żółciowej. Gen CCKAR koduje receptor dla cholecystokininy A. Wiąże się go z opróżnianiem pęcherzyka żółciowego oraz z patogenezą kamicy żółciowej. Celem lepszej diagnostyki i leczenia pacjentów z grup ryzyka pozostaje odkrycie genów LITH odpowiedzialnych za litogenezę.

Mechanizmy upośledzenia wzrastania u dzieci z chorobą Leśniowskiego-Crohna

Mechanisms of growth impairment in pediatric patients with Crohn’s disease

Jarosław Kierkuś¹, Sylwia Szymańska², Edyta Szymańska², Agnieszka Wegner¹, Józef Ryżko¹

¹Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Immunologii, Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” ²SKN przy Klinice Gastroenterologii, Hepatologii i Immunologii, Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”

Około 25% przypadków choroby Crohna (CD) to pacjenci pediatryczni, którzy prezentują swoiste tylko dla tej grupy wiekowej powikłania w postaci upośledzenia wzrastania. Badania wskazują na związek pomiędzy zaburzeniem tego procesu, a insulinopodobnym czynnikiem wzrostu (IGF-I) produkowanym w wątrobie w odpowiedzi na stymulację hormonem wzrostu (GH) i odgrywającym kluczową rolę w supresji płytki wzrostowej kości. Najnowsze dane dowodzą synergicznego wpływu zarówno niedożywienia, jak i cytokin prozapalnych uwalnianych w zmienionym zapalnie jelicie na hamowanie produkcji IGF-I. Przeprowadzane są także intensywne prace nad potencjalną rolą niecytokinowych czynników, takich jak lipopolisacharydy w hamowaniu osi przysadkowo-podwzgórzowej zawiadującej procesem wzrastania. Wszystkie powyższe hipotezy stanowią optymistyczną perspektywę dla wprowadzenia nowych strategii terapeutycznych, w tym swoistej antycytokinowej terapii biologicznej.

Polska Federacja Edukacji w Diabetologii (PFED) – organizacja pożytku publicznego

Alicja Szewczyk

Klinika Chorób Metabolicznych, Endokrynologii i Diabetologii, Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” Warszawa

Praca przedstawia etapy działań edukacyjnych pielęgniarki wobec dziecka chorego na cukrzycę i jego rodziny. Diagnoza pielęgniarska jest podstawą procesu uczenia się samokontroli w cukrzycy. Program edukacji dziecka i jego rodziców przedstawiony został według modelu samoopieki jako procesu pielęgnowania (cele, zadania, zakres edukacji, metody edukacji formalnej, metody kontroli edukacji). Właściwa edukacja połączona z profesjonalną i reaktywną postawą pielęgniarki ma za zadanie pomóc dziecku i rodzinie w rozwiązaniu problemów związanych z chorobą i wpłynąć na zachowanie i poprawę jakości życia.

Zaburzenia lękowe u dzieci i młodzieży. Postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne

Anxiety disorders in children and adolescents. Diagnostic and therapeutic proceedings

Lidia Popek

Klinika Psychiatrii Dzieci i Młodzieży, Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie

Częstość występowania co najmniej jednego zaburzenia lękowego w populacji dzieci i młodzieży ocenia się na 6 do 20%. Wczesne rozpoznawanie i efektywne leczenie może zmniejszyć wpływ, jaki zaburzenia te wywierają na funkcjonowanie szkolne i społeczne dzieci, a także mogą zmniejszyć częstość utrzymywania się tych zaburzeń w długoterminowej perspektywie. W związku z tym klinicyści muszą umieć odróżnić prawidłowe i adekwatne do stopnia rozwoju zachowanie, takie jak niepokój, lęk i nieśmiałość, od zaburzeń lękowych. Zgodnie z zaleceniami American Academy of Child and Adolescent Psychiatry w trakcie oceny stanu psychicznego dziecka należy rutynowo zadawać pytania przesiewowe w kierunku objawów lękowych. Jeżeli powyższe badanie będzie wskazywało na obecność nasilonych objawów lękowych, lekarz powinien przeprowadzić pełną diagnostykę mającą na celu określenie charakteru zaburzeń lękowych. Zawiera się w tym ocena nasilenia objawów oraz stopnia zaburzenia funkcjonowania oraz różnicowanie pod kątem innych zaburzeń psychicznych i/lub chorób somatycznych, których obraz kliniczny może imitować objawy lękowe. Podczas planowania strategii leczenia należy rozważyć zastosowanie skojarzonego podejścia terapeutycznego.

Przydatność izoform transferyny do rozpoznawania wrodzonej nietolerancji fruktozy

The usefulness of transferrin isoforms to diagnosis of hereditary fructose intolerance

Anna Bogdańska, Maciej Adamowicz

Pracownia Zaburzeń Metabolizmu, Zakład Biochemii i Medycyny Doświadczalnej, Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”

Transferyna surowicy występuje w postaci mieszaniny izoform z różną ilością reszt kwasu sjalowego związanych z N-glikanami. Izoformy transferyny ocenia się ilościowo metodą elektroogniskowania, stosując wartość %CDT (Carbohydrate Deficient Transferrin). Nieprawidłowy profil izoform z przesunięciem katodowym oznacza obniżenie glikozylacji i jest biochemicznym markerem wrodzonych zaburzeń glikozylacji (CDG). Hipoglikozylacja transferyny, spowodowana brakiem całych glikanów, występuje również we fruktozemii. Niedobór glikozylacji we fruktozemii jest przejściowy i ustępuje w trakcie leczenia dietą bez fruktozy. Fruktozemia jest spowodowana deficytem aldolazy B enzymu wątroby, nerek i jelit. Typowe objawy: trudności z karmieniem, wymioty, zahamowanie rozwoju, hepatomegalia, obrzęki, zaburzenie krzepnięcia, hipoglikemia, pojawiają się po odstawieniu od piersi, na normalnej diecie zawierającej fruktozę i ustępują po wykluczeniu fruktozy. U części pacjentów nietypowy obraz kliniczny obejmuje objawy neurologiczne albo naśladuje inne choroby metaboliczne, zaburzenia b-oksydacji i CDG. Normalizacja glikozylacji transferyny w trakcie leczenia umożliwiła zastosowanie profilu izoform transferyny do diagnostyki fruktozemii. Obniżenie %CDT po 2–4 tygodniach leczenia wskazuje na rozpoznanie choroby.

NT-proCNP jako marker syntezy CNP oraz wzrostu kości na długość

NT-proCNP as a marker of CNP synthesis and linear bone growth

Edyta Kryśkiewicz¹, Elżbieta Karczmarewicz¹, Ewa Skorupa¹, Maciej Jaworski¹, Justyna Czech-Kowalska², Anna Dobrzańska², Paweł Płudowski¹

¹Zakład Biochemii i Medycyny Doświadczalnej, Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”, Warszawa ²Klinika Patologii i Intensywnej Terapii Noworodka, Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”, Warszawa

Peptyd natriuretyczny typu C (CNP), działając przez swój receptor NPR-B, odgrywa kluczową rolę w regulacji wzrostu kości na długość, bezpośrednio wpływając na chondrocyty i funkcjonowanie płytki wzrostowej lub pośrednio poprzez oś GH-IGF-I. Dowodów na to dostarczają badania in vitro z wykorzystaniem osteoklastów, osteoblastów i chondrocytów oraz badania na modelach zwierzęcych, gdzie myszy pozbawione funkcjonalnego genu kodującego CNP lub NPR-B charakteryzują się karłowatością, natomiast nadekspresja CNP skutkuje dużymi rozmiarami szkieletu. U ludzi mutacja w genie NPR-B jest przyczyną akromezomelicznej dysplazji typu Maroteaux (AMDM). NT-proCNP powstaje podczas syntezy biologicznie czynnego CNP, po czym uwalniany jest do krwioobiegu, jest więc wykładnikiem produkcji CNP. Badania z ostatnich lat pokazują, że stężenie NT-proCNP koreluje z szybkością wzrostu kości na długość w stanie fizjologii (odzwierciedla intensywne wzrastanie w okresie niemowlęcym oraz dojrzewania) oraz patologii (niskorosłość o różnej etiologii), a także w trakcie leczenia mającego wpływ na proces wzrostu (terapia hormonem wzrostu i testosteronem, sterydoterapia). NT-proCNP może być więc przydatnym markerem w ocenie aktywności płytki wzrostowej w stanie fizjologii, patologii oraz parametrem oceny wpływu zastosowanego leczenia na proces wzrostu.

Metodologia planowania, zbierania i analizowania danych w badaniach klinicznych

The methodology of planning, collecting and analyzing data in clinical trials

Krzysztof Koliński¹, Marek Woynarowski², Jarosław Kierkuś², Agnieszka Olek¹

¹Medical Network S.A. Warszawa ²Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Immunologii, IPCZD, Warszawa

Wprowadzenie. Badania kliniczne różnią się w zależności od fazy i charakteru badania, wymagań sponsora, leku badanego oraz wieku pacjentów. Niezależnie od wymienionych zmiennych, narzędzia służące profesjonalnej analizie danych są podobne. Cel pracy. Celem pracy jest omówienie narzędzi niezbędnych do prawidłowego zaplanowania, zgromadzenia i przeanalizowania zmiennych w badaniach klinicznych. Opis. Badanie można podzielić na kilka okresów: przygotowanie założeń i dokumentacji; zbieranie danych pacjentów; „czyszczenie zbioru danych” (tj. kodowanie terminów medycznych, weryfikacja zgodności logicznej i merytorycznej informacji); analiza statystyczna danych i przygotowanie raportu końcowego. Każdy z etapów ma inną specyfikę i angażuje inną grupę osób, ale ostatecznie każdy etap służy zebraniu wiarygodnych danych do analizy. Długotrwały proces analizy danych rozpoczyna się od przygotowania protokołu badania i planu analizy, który definiuje wszystkie zmienne, określa ich charakter, dopuszczalne wartości i relacje pomiędzy zmiennymi, a także określa układ mających powstać list danych, tabel i rycin oraz sposób analizy statystycznej. Dokumenty te stanowią podstawę do przygotowania papierowej lub elektronicznej karty obserwacji klinicznej (CRF), będącej narzędziem do rejestrowania danych. CRF wypełnia lekarz prowadzący badanie na podstawie historii choroby, a kompletność i poprawność danych kontroluje monitor, który w niejasnych sytuacjach zadaje badaczowi pytania, by wykluczyć błędy lub wątpliwości. Tak sprawdzone dane są przesyłane do bazy danych, gdzie ponownie są weryfikowane pod względem zgodności logicznej i merytorycznej. Gdy wszystkie możliwe do zebrania informacje są potwierdzone, baza danych jest zamykana i generowane są listy danych oraz tabele zawierające wyniki statystyczne. W oparciu o nie tworzony jest raport końcowy. Błędy popełnione na dowolnym etapie mogą skutkować brakiem danych do analizy, co w wielu przypadkach uniemożliwia zrealizowanie założeń określonych w protokole. Wnioski. Zaprezentowana metodologia jest czaso- i pracochłonna, ale zapewnia wiarygodne wyniki. Praktyka pokazuje, że im więcej pracy poświęci się na etapie projektowania planu analizy danych i CRF, tym lepszy będzie raport końcowy.

Praktyka kliniczna

Karmienie piersią – technika, zasady i najczęstsze błędy

Breastfeeding – technique, rules and common mistakes

Monika Żukowska-Rubik, IBCLC*

Szpital Specjalistyczny Św. Zofii w Warszawie, Poradnia Laktacyjna, Centrum Nauki o Laktacji. *International Board Certified Lactation Consultant

Wiele matek wybiera karmienie piersią jako najzdrowszy sposób żywienia swojego dziecka. Karmienie piersią jest naturalnym procesem, opartym na „współdziałaniu” matki i dziecka w obrębie diady: matka wytwarza pokarm – dziecko pobiera pokarm. Proces ten, niezaburzany przez niewłaściwe postępowanie, może trwać tak długo, jak życzą sobie tego matka i dziecko. A zatem opieka nad matką karmiącą piersią i jej dzieckiem nie polega na podejmowaniu szczególnych interwencji medycznych, lecz raczej na przyjęciu strategii primum non nocere, wspieraniu matki w jej wyborze i fachowej ocenie przebiegu karmienia. Część matek doświadczających poważnych problemów w okresie laktacji będzie wymagało pomocy specjalistów, takich jak konsultanci czy doradcy laktacyjni, mających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w poradnictwie laktacyjnym. W pracy omówiono najważniejsze aspekty karmienia piersią, takie jak prawidłowa technika, skuteczne ssanie, karmienie na żądanie. Przedstawiono również często popełniane błędy, zarówno przez matki, jak i personel medyczny, które mogą prowadzić do zaburzenia prawidłowego, fizjologicznego przebiegu karmienia. Opisane przypadki ilustrują typowe sytuacje problemowe. Celem pracy jest przybliżenie lekarzom praktycznych sposobów postępowania służących wspieraniu karmienia piersią.

Prace oryginalne

Trudności w rozpoznawaniu chorób u dzieci manifestujących się wstępnie gorączką niejasnego pochodzenia

Difficulties in diagnosis of diseases in children beginning as fever of unknown origin

Anna Wieteska-Klimczak¹, Piotr Gietka², Janusz Książyk¹, Anna Smorczewska-Kiljan¹, Magdalena Krzewicka¹, Magdalena Siemieńska¹

¹Klinika Pediatrii, Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”, Warszawa ²Klinika Reumatologii Wieku Rozwojowego, Instytut Reumatologii w Warszawie

Badaniem objęto grupę 36 dzieci od 1. do 18. r.ż. z niewyjaśnioną gorączką trwającą dłużej niż 10 dni. Przyczynami przedłużającej się gorączki w badanej grupie najczęściej były choroby infekcyjne (52,7%) i choroby układowe tkanki łącznej (41,6%). Spośród chorób o etiologii infekcyjnej zakażenie prątkiem gruźlicy stwierdzono u prawie połowy dzieci (46,6%). Najczęstsze z grupy układowych chorób tkanki łącznej było młodzieńcze idiopatyczne zapalenia stawów (MIZS) (60%). Ciężkim powikłaniem zarówno chorób infekcyjnych, jak i tkanki łącznej w obserwowanej grupie pacjentów był reaktywny zespół hemofagocytarny/zespół aktywacji makrofaga (RZHF/ZAM) (25% ogółu chorych) z objawami narastającej niewydolności wielonarządowej.

Podsumowanie badań nad doświadczalnym modelem immunoterapii w białaczkach

Summary of the research in experimental model of immunotherapy in leukemias

Włodzimierz Łuczyński¹, Anna Stasiak-Barmuta², Maryna Krawczuk-Rybak¹, Elżbieta Iłendo³, Oksana Kowalczuk⁴, Iwona Malinowska⁵, Małgorzata Mitura-Lesiuk⁶, Andrzej Kołtan⁷, Tomasz Szczepański⁸, Igor Olejnik⁹, Jarosław Piszcz10, Jolanta Wysocka³, Lech Chyczewski⁴, Michał Matysiak⁵, Jerzy Kowalczyk⁶, Mariusz Wysocki⁷, Danuta Sońta-Jakimczyk⁸, Maria Wieczorek⁹, Janusz Kłoczko10

¹Klinika Onkologii i Hematologii Dziecięcej UM w Białymstoku ²Zakład Immunologii Klinicznej UM w Białymstoku ³Zakład Klinicznej Biologii Molekularnej UM w Białymstoku ⁴Pracownia Cytogenetyki, Zakład Laboratoryjnej Diagnostyki Pediatrycznej UM w Białymstoku ⁵Katedra i Klinika Pediatrii, Hematologii i Onkologii WUM ⁶Klinika Hematologii i Onkologii Dziecięcej UM w Lublinie ⁷Katedra i Klinika Pediatrii, Hematologii i Onkologii CM w Bydgoszczy ⁸Katedra i Klinika Pediatrii, Hematologii i Onkologii Dziecięcej ŚUM ⁹Oddział Hematologii i Onkologii Dziecięcej, Chorzowskie Centrum Pediatrii 10 Klinika Hematologii UM w Białymstoku

W ostatnich latach prowadzone są bardzo intensywne badania doświadczalne i kliniczne nad wprowadzeniem szczepionek przeciwnowotworowych. Dane laboratoryjne wskazują na możliwość przekształcenia komórek nowotworowych w komórki prezentujące antygeny, jednak funkcja powstałych w ten sposób komórek nie jest do końca znana. Udowodniono, że aktywacja CD40L zwiększa zdolności prezentacji antygenów nie tylko przez prawidłowe, ale także nowotworowe komórki B. Do zrealizowania projektu kwalifikowano dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną (o fenotypie pre-B) oraz dorosłych z przewlekłą białaczką limfocytową. Komórki białaczkowe były przekształcane do komórek dendrytycznych za pomocą stymulacji CD40L/IL-4, a następnie umieszczane w mieszanej hodowli z limfocytami T. Przed i po hodowli komórki białaczkowe były analizowane pod kątem nabywania cech komórek dendrytycznych, a allogeniczne limfocyty T pod kątem aktywacji. Wyniki naszych badań wskazują, że możliwe jest przekształcenie komórek białaczkowych w komórki dendrytyczne prezentujące antygeny nowotworowe limfocytom T gospodarza. W ten sposób uzyskane komórki charakteryzowały się: wysoką ekspresją cząsteczek kostymulujących i adhezyjnych, wzrostem ekspresji chemokin biorących udział w migracji komórek dendrytycznych do węzłów chłonnych, utrzymaniem, a w niektórych przypadkach - indukcją ekspresji antygenów związanych z nowotworem, pobudzeniem aktywności niektórych elementów biorących udział w apoptozie, wzrostem ekspresji niemal wszystkich elementów opracowania i prezentacji antygenu, pobudzeniem odpowiedzi allogenicznych limfocytów T.

Siatki centylowe wysokości, masy ciała i wskaźnika masy ciała dzieci i młodzieży w Polsce – wyniki badania OLAF

Percentile charts of height, body mass and body mass index in children and adolescents in Poland – results of the OLAF study

Zbigniew Kułaga¹, Agnieszka Różdżyńska², Iwona Palczewska³, Aneta Grajda¹, Beata Gurzkowska¹, Ewelina Napieralska¹, Mieczysław Litwin⁴ oraz Grupa Badaczy OLAF

¹Zakład Zdrowia Publicznego Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” ²Pracownia Antropometrii Kliniki Pediatrii Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” ³Instytut Wzornictwa Przemysłowego ⁴Pion Nauki Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”

Cel. Aktualizacja zakresów referencyjnych wzrastania w postaci siatek centylowych i z-score wysokości, masy ciała oraz wskaźnika BMI dla dzieci i młodzieży w wieku szkolnym. Materiały i metody. W pracy wykorzystano dane antropometryczne 17 281 dzieci i młodzieży w wieku 6–19 lat, uczestników projektu pt. „Opracowanie norm ciśnienia tętniczego dla populacji dzieci i młodzieży w Polsce” – PL0080 OLAF. Dane analizowano z użyciem pakietu statystycznego SAS 9.2. Siatki centylowe oraz z-score parametrów antropometrycznych opracowano z użyciem metody LMS za pomocą pakietu LMS Chart Maker Pro 2.42. Wyniki. Aktualne, reprezentatywne dla populacji dzieci i młodzieży w wieku szkolnym siatki centylowe oraz z-score wysokości ciała, masy ciała oraz BMI. Wnioski. Prezentowane siatki centylowe oraz z-score wg wieku oraz płci dla dzieci i młodzieży szkolnej umożliwiają wczesne wykrywanie zaburzeń w rozwoju oraz stanu odżywienia.

Edukacja

Wybrane problemy hepatologiczne u dzieci – relacja z 43. Kongresu Europejskiego Pediatrycznego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia (ESPGHAN) 2010

Selected liver topics of the 43rd Annual Meeting of the European Society for Paediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition 2010

Irena Jankowska, Piotr Socha, Wojciech Jańczyk

Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Immunologii, Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”

Autorzy omówili wybrane doniesienia, dotyczące problemów hepatologicznych u dzieci, prezentowane podczas 43 Kongresu Europejskiego Pediatrycznego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia (ESPGHAN), który odbył się w Istambule w czerwcu 2010 r.

Sprawozdanie z V Europejskiej Konferencji nt. Rzadkich Chorób ECRD 2010