Nasi Autorzy

Lidia Ziółkowska

Artykuły w SMP (8)

Klinika Kardiologii, Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”, Warszawa

Biografia

Prof. dr hab. n. med. Lidia Ziółkowska
Konsultant w dziedzinie kardiologii dziecięcej w Klinice Kardiologii Instytutu „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie.

Jest specjalistą w pediatrii, kardiologii oraz kardiologii dziecięcej. Kieruje Katedrą Kardiologii Dziecięcej Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie. Prof. Lidia Ziółkowska jest nauczycielem akademickim i od wielu lat prowadzi wykłady dla lekarzy specjalizujących się w pediatrii oraz kardiologii dziecięcej.

Jej szczególne zainteresowania kliniczne i badawcze dotyczą wad wrodzonych serca, wrodzonych i nabytych chorób mięśnia sercowego, w tym kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego u dzieci.

Prof. Lidia Ziółkowska:
• jest przewodniczącą Głównej Komisji Rewizyjnej Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, wiceprzewodniczącą Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego
• członkiem Grupy Roboczej ds. Genetyki, Nauk Podstawowych i Chorób Serca Europejskiego Towarzystwa Kardiologii Dziecięcej i Międzynarodowego Konsorcjum Pediatrycznej Kardiomiopatii Przerostowej, które opracowało pierwszy pediatryczny model predykcyjny ryzyka nagłej śmierci sercowej w dziecięcej kardiomiopatii przerostowej
• jest również aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.

Dorobek naukowy prof. Lidii Ziółkowskiej obejmuje ponad 600 publikacji oryginalnych w piśmiennictwie polskim i zagranicznym.

Artykuły autora

Zmiany w układzie krążenia w wybranych chorobach tkanki łącznej Problemy diagnostyczno- -terapeutyczne u dziecka z guzami serca w przebiegu stwardnienia guzowatego – opis przypadku. Choroby osierdzia u dzieci – postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne. Przydatność sercowo-płucnego testu wysiłkowego w ocenie wydolności wysiłkowej u dzieci po operacjach wad wrodzonych serca – doniesienie wstępne Znaczenie badań genetycznych w diagnostyce i leczeniu kardiomiopatii przerostowej u dzieci Ostre zapalenie osierdzia (OZO) jest najczęstszą postacią chorób osierdzia u dzieci. W większości przypadków ma etiologię wirusową oraz charakteryzuje się względnie łagodnym przebiegiem i dobrym rokowaniem. Rozpoznanie można ustalić na podstawie typowych objawów klinicznych oraz zmian w zapisie elektrokardiograficznym (EKG) i badaniu echokardiograficznym (ECHO). Leczenie polega na ograniczeniu aktywności fizycznej, stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) oraz kolchicyny. W artykule omówiono obraz kliniczny, kryteria i metody diagnostyczne oraz leczenie najczęściej spotykanych Postępowanie w wieloukładowym zespole zapalnym u dzieci związanym z COVID-19 z zajęciem układu krążenia – streszczenie protokołu badania naukowego Schemat postępowania diagnostycznego i ocena obrazu klinicznego zespołu Noonan, ze szczególnym uwzględnieniem wrodzonych patologii serca