Nowy wirus wywołujący zakażenia układu oddechowego u dzieci – ludzki wirus Boca

Pulmonologia

Nowy wirus wywołujący zakażenia układu oddechowego u dzieci – ludzki wirus Boca

 

Autor: Dagny Krankowska

 

Opracowanie na podstawie: Peltola V, Soderlund-Venermo M, Jasrtii T. Human Bocavirus Infections. The Pediatric Infectious Disease Journal 2013;32(2):178-179

 

W 2005 roku z wymazu z nosogardła dzieci z infekcją dróg oddechowych wyizolowano wcześniej nieznany wirus DNA. Przy użyciu metody PCR i metod sekwencyjnych zauważono, że geny nowego wirusa przypominają wirusy chorobotwórcze dla zwierząt takie jak bovine parvovirus (BPV) i minute virus of canines (MVC). Nowy wirus nazwano ludzkim wirusem Boca (ang. human bocavirus, HBoV). Następnie z próbek ze stolca wyizolowano 3 inne wirusy Boca, którym nadano odpowiednio numery 2, 3 i 4. HBoV1 jest odpowiedzialny za infekcje dróg oddechowych, natomiast HBoV2 (oraz potencjalnie HBoV3 i HBoV4) za nieżyt żołądkowo-jelitowy.

 

HBoV jest małym bezotoczkowym wirusem DNA, podobnym do pozostałych wirusów należących do rodziny Parvoviridae. Częstość występowania HBoV1 u małych dzieci z infekcją dróg oddechowych na świecie ocenia się na 10-33%. Zakażenia wywołane wirusem Boca występują całorocznie, z przewagą w okresie zimowym. Bokawirus częściej stwierdza się u dzieci poniżej 2 roku życia niż u dzieci starszych czy osób dorosłych. Z jelitowych postaci bokawirusów najczęściej wykrywany jest typ drugi. Peltola i wsp. przywołują badania, w których HBoV2 wykryto u 26% dzieci, u których pobrano próbki stolca, oraz u 4% badanych osób dorosłych. DNA wirusów Boca typu 3 i 4 było wykrywane w mniej niż 5% badanych próbek stolca. Badania seroepidemiologiczne ujawniły, że większość dzieci do 6 roku życia rozwija przeciwciała IgG przeciw HBoV1.

 

Objawy zakażenia bokawirusem są niespecyficzne i wahają się od łagodnych objawów zakażenia górnych dróg oddechowych do ciężkiego zapalenia płuc. Najczęściej są to: kaszel, katar, gorączka, trudności w oddychaniu, zapalenie spojówek, wysypka. W przypadku zakażenia układu pokarmowego objawami są biegunka oraz nudności i wymioty[1]. Jednakże z powodu częstego współwystępowania innych wirusów w próbkach, w których stwierdzono bokawirus, utrudniona jest precyzyjna ocena wpływu tego patogenu na organizm człowieka. Wirus ten był również wykrywany u osób bez żadnych objawów infekcji.

 

W swoim artykule Peltola i wsp. cytują dane z badania Martin i wsp. z 2010 roku, gdzie u 33% badanych dzieci z objawami infekcji górnych dróg oddechowych oraz u 44% dzieci bezobjawowych wykryto HBoV1. Dodatkowo u 70% dzieci z HBoV1 stwierdzono również obecność innych wirusów w drogach oddechowych (głównie rinowirusów). Wyizolowanie DNA HBoV1 z wymazu z nosogardła pacjenta nie jest wystarczającym dowodem na ostre zakażenie HBoV1.

 

Ludzki wirus Boca może być wykryty za pomocą PCR celowanego na fragmenty kodujące białka NP1, NS1, VP1 oraz VP2. Wykrycie tych fragmentów DNA nie pozwala stwierdzić, czy zakażenie jest aktywne, przetrwałe czy bezobjawowe. Do rozróżnienia tych ostatnich służy wykrycie przeciwciał w klasie IgG i IgM techniką western blot lub immunofluorescencją. Jednakże tego rodzaju badania nie pozwalają rozróżnić typów HBoV. Potrzebne są dalsze prace nad metodami diagnostycznymi zakażenia wirusem Boca.

 

W zakażeniu ludzkim wirusem Boca stosuje się leczenie zachowawcze.

 

 

[1] Abramczuk E, Gordon M, Jahnz-Rożyk K. Ludzkie wirusy Boca – nowe  parwowirusy wywołujące zakażenia u ludzi. Forum Zakażeń 2015;6(1):43-47.